چگونه چربی می تواند به رفع  برخی مشکلات دیابت کمک کند

 پانکراس ارگان بزرگی است که درپشت معده قرار دارد. این ارگان مقدار دقیق مورد نیازانسولین بدن را به هنگام خوردن غذا تولید می کند اما ابتلا به دیابت مقدار تولید انسولین توسط این ارگان را  کاهش می دهد. دانشمندان استرالیایی شرح می دهند که چگونه یک سیستم بازیافت چربی درون سلولهای بتای پانکراس مقدار ترشح انسولین را تعیین میکند و ممکن است این سیستم هدف درمانهای آتی دیابت گردد.

یک ساختار  سلولی کوچک بنام لیزوزم درسلولهای بتا همانند یک واحد بازیافت درون سلولی عمل می کند. این اندامک با شکستن چربیها و پروتئین های ناخواسته  شرایطی را برای استفاده ی  مجدد از آنها فراهم می آورد.

دانشجوی دوره ی دکتری Gemma Pearsonو پرفسور Bidenاز انستیتو تحقیقات پزشکی  گاروان در سیدنی  نشان دادند هنگامیکه  از عملکرد تجزیه ی  چربی ها در لیزوزم های سلولهای بتا جلوگیری گردد، سلولهای  بتا مقدار بیشتری انسولین ترشح می کنند. نتایج این کار تحقیقاتی درمجله ی اخیر Diabetologiaبصورت آنلاین  منتشر گردید.

 Pearsonمی گوید: درسلولهای بتا راههای  مختلفی  برای مصرف  چربیها وجود دارد  بنابراین اگر مراحل بازیافت چربی را در این سلولها  متوقف کنیم سلول مجبور به استفاده از آنها  به روشهای دیگرمی شود. هنگامیکه  شما چربیها را از لیزوزدم  دور می کنید آنها در جای دیگری از سلول ذخیره می شوند و این امکان فراهم می شود که  در مسیرهای پیام رسانی مختلفی  شرکت کنند. یکی از این مسیرهای  واضح  افزایش  ترشح انسولین است.

مولکولهای چربی خود در تشکیل انسولین وارد نمی شوند اما با اتصال  به پروتئینها و فعال سازی  آنها  سبب  بروز  یکسری  وقایع  بعدی در ترشح  انسولین می شوند.

 موضوع  خوب در مورد  این مسیر خاص این است که تنها بوسیله ی  گلوکز تحریک  می شود. این موضوع  تولید انسولین اضافه را فقط به زمان خوردن غذا محدود می کند. افزایش مقدار انسولین  در خون یا  هایپرانسولینمیا می تواند تأثیرات منفی  بر جنبه های مختلف سلامت  داشته باشد. چنانچه در آینده دارویی برای جلوگیری از تخریب چربی در لیزوزم تولید شود باید تنها اختصاصاً برای سلولهای بتا بهینه سازی گردد.

 منبع : www.garvan.org.au